خاکت طلا...ایران

در روز جاری خیلی قم گرم بود.

آفتاب عجیب و نورانی تر...منم که با چشم درد و تب تابستانی، بیدار شده بودم....بیشتر اذیتم می کرد گرما.

چای اعلا بهاره همیشگی خودم را دم کردم و فکر کردم، چطور بهتر

نمی شوم. البته قرص اهن هم که می خورم، از سردرد و حالت تهوع و.... به مجموعه حالاتم اضافه می شود.

حالا بماند نوع گران و خوب هم گرفتم.

میان آن همه حالات بد، یاد یک چیزی توی یخچال افتادم...خیار محلی شمال!!

یعنی این خیار که کمی هم خار دارد، عجب طعم و بافتی دارد.

ما یک بار اشکور، ییلاقات که داشتیم می رفتیم، از بین راه کوه تهیهیم و چه قدر به نظرمان گران بود.

اما وقتی خوردیم ، دیگر اصلا این خیار های گل خانه و بی طعم، مزه نداشت.

القصه که یک عدد خیار بزرگ را به همراه نمک، میل کردم و انگار آب روی آتش بود.

خیلی خدا را شکر کردم، از دوست عزیزی در اشکور، که خواهرش ابتکاری کانال زده بود و محصولات باغ خودشان را برای ارائه گذاشته بود، سفارش دادم و برایم تا قم فرستادند.

خاک هر جای ایران، یک مزه و طعمی دارد. این خاک واقعا جواهر است.

مانند محصولات ایرانی ، هیچ کجا نمی توان پیدا کرد.

دلم میخواست فروش‌رسانیگاه بزرگ داشتم از ناب ترین محصولات.

البته من همین قدر که خودم را سرپا نگه دارم به لطف خدا، هنر کردم.